ਤਬਪ੍ਰਭਕਾਜੁਸਵਾਰਹਿਆਇ॥੧॥
ਐਸਾਗਿਆਨੁਬਿਚਾਰੁਮਨਾ॥
ਹਰਿਕੀਨਸਿਮਰਹੁਦੁਖਭੰਜਨਾ॥੧॥ਰਹਾਉ॥
ਜਬਲਗੁਸਿੰਘੁਰਹੈਬਨਮਾਹਿ॥
ਤਬਲਗੁਬਨੁਫੂਲੈਹੀਨਾਹਿ॥
ਜਬਹੀਸਿਆਰੁਸਿੰਘਕਉਖਾਇ॥
ਫੂਲਿਰਹੀਸਗਲੀਬਨਰਾਇ॥੨॥
ਜੀਤੋਬੂਡੈਹਾਰੋਤਿਰੈ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਪਾਰਿਉਤਰੈ॥
ਦਾਸੁਕਬੀਰੁਕਹੈਸਮਝਾਇ॥
ਕੇਵਲਰਾਮਰਹਹੁਲਿਵਲਾਇ॥੩॥੬॥੧੪॥
ਸਤਰਿਸੈਇਸਲਾਰਹੈਜਾਕੇ॥
ਸਵਾਲਾਖੁਪੈਕਾਬਰਤਾਕੇ॥
ਸੇਖਜੁਕਹੀਅਹਿਕੋਟਿਅਠਾਸੀ॥
ਛਪਨਕੋਟਿਜਾਕੇਖੇਲਖਾਸੀ॥੧॥
ਮੋਗਰੀਬਕੀਕੋਗੁਜਰਾਵੈ॥
ਮਜਲਸਿਦੂਰਿਮਹਲੁਕੋਪਾਵੈ॥੧॥ਰਹਾਉ॥
ਤੇਤੀਸਕਰੋੜੀਹੈਖੇਲਖਾਨਾ॥
ਚਉਰਾਸੀਲਖਫਿਰੈਦਿਵਾਨਾਂ॥
ਬਾਬਾਆਦਮਕਉਕਿਛੁਨਦਰਿਦਿਖਾਈ॥
ਉਨਿਭੀਭਿਸਤਿਘਨੇਰੀਪਾਈ॥੨॥
ਦਿਲਖਲਹਲੁਜਾਕੈਜਰਦਰੂਬਾਨੀ॥
ਛੋਡਿਕਤੇਬਕਰੈਸੈਤਾਨੀ॥
ਦੁਨੀਆਦੋਸੁਰੋਸੁਹੈਲੋਈ॥
ਅਪਨਾਕੀਆਪਾਵੈਸੋਈ॥੩॥
ਤੁਮਦਾਤੇਹਮਸਦਾਭਿਖਾਰੀ॥
ਦੇਉਜਬਾਬੁਹੋਇਬਜਗਾਰੀ॥
ਦਾਸੁਕਬੀਰੁਤੇਰੀਪਨਹਸਮਾਨਾਂ॥
ਭਿਸਤੁਨਜੀਕਿਰਾਖੁਰਹਮਾਨਾ॥੪॥੭॥੧੫॥
ਸਭੁਕੋਈਚਲਨਕਹਤਹੈਊਹਾਂ॥
ਨਾਜਾਨਉਬੈਕੁੰਠੁਹੈਕਹਾਂ॥੧॥ਰਹਾਉ॥
ਆਪਆਪਕਾਮਰਮੁਨਜਾਨਾਂ॥
ਬਾਤਨਹੀਬੈਕੁੰਠੁਬਖਾਨਾਂ॥੧॥
ਜਬਲਗੁਮਨਬੈਕੁੰਠਕੀਆਸ॥
ਤਬਲਗੁਨਾਹੀਚਰਨਨਿਵਾਸ॥੨॥
ਖਾਈਕੋਟੁਨਪਰਲਪਗਾਰਾ॥
ਨਾਜਾਨਉਬੈਕੁੰਠਦੁਆਰਾ॥੩॥
ਕਹਿਕਮੀਰਅਬਕਹੀਐਕਾਹਿ॥
ਸਾਧਸੰਗਤਿਬੈਕੁੰਠੈਆਹਿ॥੪॥੮॥੧੬॥
ਕਿਉਲੀਜੈਗਢੁਬੰਕਾਭਾਈ॥
ਦੋਵਰਕੋਟਅਰੁਤੇਵਰਖਾਈ॥੧॥ਰਹਾਉ॥
ਪਾਂਚਪਚੀਸਮੋਹਮਦਮਤਸਰਆਡੀਪਰਬਲਮਾਇਆ॥
ਜਨਗਰੀਬਕੋਜੋਰੁਨਪਹੁਚੈਕਹਾਕਰਉਰਘੁਰਾਇਆ॥੧॥
ਕਾਮੁਕਿਵਾਰੀਦੁਖੁਸੁਖੁਦਰਵਾਨੀਪਾਪੁਪੁੰਨੁਦਰਵਾਜਾ॥
ਕ੍ਰੋਧੁਪ੍ਰਧਾਨੁਮਹਾਬਡਦੁੰਦਰਤਹਮਨੁਮਾਵਾਸੀਰਾਜਾ॥੨॥
ਸ੍ਵਾਦਸਨਾਹਟੋਪੁਮਮਤਾਕੋਕੁਬੁਧਿਕਮਾਨਚਢਾਈ॥
ਤਿਸਨਾਤੀਰਰਹੇਘਟਭੀਤਰਿਇਉਗਢੁਲੀਓਨਜਾਈ॥੩॥
ਪ੍ਰੇਮਪਲੀਤਾਸੁਰਤਿਹਵਾਈਗੋਲਾਗਿਆਨੁਚਲਾਇਆ॥
ਬ੍ਰਹਮਅਗਨਿਸਹਜੇਪਰਜਾਲੀਏਕਹਿਚੋਟਸਿਝਾਇਆ॥੪॥
ਸਤੁਸੰਤੋਖੁਲੈਲਰਨੇਲਾਗਾਤੋਰੇਦੁਇਦਰਵਾਜਾ॥
ਸਾਧਸੰਗਤਿਅਰੁਗੁਰਕੀਕ੍ਰਿਪਾਤੇਪਕਰਿਓਗਢਕੋਰਾਜਾ॥੫॥