ਮਃ੧॥
ਮਨਹੁਜਿਅੰਧੇਕੂਪਕਹਿਆਬਿਰਦੁਨਜਾਣਨੑੀ॥
ਮਨਿਅੰਧੈਊਂਧੈਕਵਲਿਦਿਸਨਿੑਖਰੇਕਰੂਪ॥
ਇਕਿਕਹਿਜਾਣਹਿਕਹਿਆਬੁਝਹਿਤੇਨਰਸੁਘੜਸਰੂਪ॥
ਇਕਨਾਨਾਦਨਬੇਦਨਗੀਅਰਸੁਰਸਕਸਨਜਾਣੰਤਿ॥
ਇਕਨਾਸੁਧਿਨਬੁਧਿਨਅਕਲਿਸਰਅਖਰਕਾਭੇਉਨਲਹੰਤਿ॥
ਨਾਨਕਸੇਨਰਅਸਲਿਖਰਜਿਬਿਨੁਗੁਣਗਰਬੁਕਰੰਤਿ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਸਭਪਵਿਤੁਹੈਧਨੁਸੰਪੈਮਾਇਆ॥
ਹਰਿਅਰਥਿਜੋਖਰਚਦੇਦੇਂਦੇਸੁਖੁਪਾਇਆ॥
ਜੋਹਰਿਨਾਮੁਧਿਆਇਦੇਤਿਨਤੋਟਿਨਆਇਆ॥
ਗੁਰਮੁਖਾਂਨਦਰੀਆਵਦਾਮਾਇਆਸੁਟਿਪਾਇਆ॥
ਨਾਨਕਭਗਤਾਂਹੋਰੁਚਿਤਿਨਆਵਈਹਰਿਨਾਮਿਸਮਾਇਆ॥੨੨॥
ਸਲੋਕਮਃ੪॥
ਸਤਿਗੁਰੁਸੇਵਨਿਸੇਵਡਭਾਗੀ॥
ਸਚੈਸਬਦਿਜਿਨੑਾਏਕਲਿਵਲਾਗੀ॥
ਗਿਰਹਕੁਟੰਬਮਹਿਸਹਜਿਸਮਾਧੀ॥
ਨਾਨਕਨਾਮਿਰਤੇਸੇਸਚੇਬੈਰਾਗੀ॥੧॥
ਮਃ੪॥
ਗਣਤੈਸੇਵਨਹੋਵਈਕੀਤਾਥਾਇਨਪਾਇ॥
ਸਬਦੈਸਾਦੁਨਆਇਓਸਚਿਨਲਗੋਭਾਉ॥
ਸਤਿਗੁਰੁਪਿਆਰਾਨਲਗਈਮਨਹਠਿਆਵੈਜਾਇ॥
ਜੇਇਕਵਿਖਅਗਾਹਾਭਰੇਤਾਂਦਸਵਿਖਾਂਪਿਛਾਹਾਜਾਇ॥
ਸਤਿਗੁਰਕੀਸੇਵਾਚਾਕਰੀਜੇਚਲਹਿਸਤਿਗੁਰਭਾਇ॥
ਆਪੁਗਵਾਇਸਤਿਗੁਰੂਨੋਮਿਲੈਸਹਜੇਰਹੈਸਮਾਇ॥
ਨਾਨਕਤਿਨੑਾਨਾਮੁਨਵੀਸਰੈਸਚੇਮੇਲਿਮਿਲਾਇ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਖਾਨਮਲੂਕਕਹਾਇਦੇਕੋਰਹਣੁਨਪਾਈ॥
ਗੜੑਮੰਦਰਗਚਗੀਰੀਆਕਿਛੁਸਾਥਿਨਜਾਈ॥
ਸੋਇਨਸਾਖਤਿਪਉਣਵੇਗਧ੍ਰਿਗੁਧ੍ਰਿਗੁਚਤੁਰਾਈ॥
ਛਤੀਹਅੰਮ੍ਰਿਤਪਰਕਾਰਕਰਹਿਬਹੁਮੈਲੁਵਧਾਈ॥
ਨਾਨਕਜੋਦੇਵੈਤਿਸਹਿਨਜਾਣਨੑੀਮਨਮੁਖਿਦੁਖੁਪਾਈ॥੨੩॥
ਸਲੋਕਮਃ੩॥
ਪੜਿੑਪੜਿੑਪੰਡਿਤਮੋੁਨੀਥਕੇਦੇਸੰਤਰਭਵਿਥਕੇਭੇਖਧਾਰੀ॥
ਦੂਜੈਭਾਇਨਾਉਕਦੇਨਪਾਇਨਿਦੁਖੁਲਾਗਾਅਤਿਭਾਰੀ॥
ਮੂਰਖਅੰਧੇਤ੍ਰੈਗੁਣਸੇਵਹਿਮਾਇਆਕੈਬਿਉਹਾਰੀ॥
ਅੰਦਰਿਕਪਟੁਉਦਰੁਭਰਣਕੈਤਾਈਪਾਠਪੜਹਿਗਾਵਾਰੀ॥
ਸਤਿਗੁਰੁਸੇਵੇਸੋਸੁਖੁਪਾਏਜਿਨਹਉਮੈਵਿਚਹੁਮਾਰੀ॥
ਨਾਨਕਪੜਣਾਗੁਨਣਾਇਕੁਨਾਉਹੈਬੂਝੈਕੋਬੀਚਾਰੀ॥੧॥
ਮਃ੩॥
ਨਾਂਗੇਆਵਣਾਨਾਂਗੇਜਾਣਾਹਰਿਹੁਕਮੁਪਾਇਆਕਿਆਕੀਜੈ॥
ਜਿਸਕੀਵਸਤੁਸੋਈਲੈਜਾਇਗਾਰੋਸੁਕਿਸੈਸਿਉਕੀਜੈ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਹੋਵੈਸੁਭਾਣਾਮੰਨੇਸਹਜੇਹਰਿਰਸੁਪੀਜੈ॥
ਨਾਨਕਸੁਖਦਾਤਾਸਦਾਸਲਾਹਿਹੁਰਸਨਾਰਾਮੁਰਵੀਜੈ॥੨॥