ਮਲਾਰਮਃ੫॥
ਪ੍ਰਭਕੋਭਗਤਿਬਛਲੁਬਿਰਦਾਇਓ॥
ਨਿੰਦਕਮਾਰਿਚਰਨਤਲਦੀਨੇਅਪੁਨੋਜਸੁਵਰਤਾਇਓ॥੧॥ਰਹਾਉ॥
ਜੈਜੈਕਾਰੁਕੀਨੋਸਭਜਗਮਹਿਦਇਆਜੀਅਨਮਹਿਪਾਇਓ॥
ਕੰਠਿਲਾਇਅਪੁਨੋਦਾਸੁਰਾਖਿਓਤਾਤੀਵਾਉਨਲਾਇਓ॥੧॥
ਅੰਗੀਕਾਰੁਕੀਓਮੇਰੇਸੁਆਮੀਭ੍ਰਮੁਭਉਮੇਟਿਸੁਖਾਇਓ॥
ਮਹਾਅਨੰਦਕਰਹੁਦਾਸਹਰਿਕੇਨਾਨਕਬਿਸ੍ਵਾਸੁਮਨਿਆਇਓ॥੨॥੧੪॥੧੮॥
ਰਾਗੁਮਲਾਰਮਹਲਾ੫ਚਉਪਦੇਘਰੁ੨॥
ੴਸਤਿਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਦੀਸੈਬ੍ਰਹਮਪਸਾਰੁ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਤ੍ਰੈਗੁਣੀਆਂਬਿਸਥਾਰੁ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਨਾਦਬੇਦਬੀਚਾਰੁ॥
ਬਿਨੁਗੁਰਪੂਰੇਘੋਰਅੰਧਾਰੁ॥੧॥
ਮੇਰੇਮਨਗੁਰੁਗੁਰੁਕਰਤਸਦਾਸੁਖੁਪਾਈਐ॥
ਗੁਰਉਪਦੇਸਿਹਰਿਹਿਰਦੈਵਸਿਓਸਾਸਿਗਿਰਾਸਿਅਪਣਾਖਸਮੁਧਿਆਈਐ॥੧॥ਰਹਾਉ॥
ਗੁਰਕੇਚਰਣਵਿਟਹੁਬਲਿਜਾਉ॥
ਗੁਰਕੇਗੁਣਅਨਦਿਨੁਨਿਤਗਾਉ॥
ਗੁਰਕੀਧੂੜਿਕਰਉਇਸਨਾਨੁ॥
ਸਾਚੀਦਰਗਹਪਾਈਐਮਾਨੁ॥੨॥
ਗੁਰੁਬੋਹਿਥੁਭਵਜਲਤਾਰਣਹਾਰੁ॥
ਗੁਰਿਭੇਟਿਐਨਹੋਇਜੋਨਿਅਉਤਾਰੁ॥
ਗੁਰਕੀਸੇਵਾਸੋਜਨੁਪਾਏ॥
ਜਾਕਉਕਰਮਿਲਿਖਿਆਧੁਰਿਆਏ॥੩॥
ਗੁਰੁਮੇਰੀਜੀਵਨਿਗੁਰੁਆਧਾਰੁ॥
ਗੁਰੁਮੇਰੀਵਰਤਣਿਗੁਰੁਪਰਵਾਰੁ॥
ਗੁਰੁਮੇਰਾਖਸਮੁਸਤਿਗੁਰਸਰਣਾਈ॥
ਨਾਨਕਗੁਰੁਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁਜਾਕੀਕੀਮਨਪਾਈ॥੪॥੧॥੧੯॥
ਮਲਾਰਮਹਲਾ੫॥
ਗੁਰਕੇਚਰਨਹਿਰਦੈਵਸਾਏ॥
ਕਰਿਕਿਰਪਾਪ੍ਰਭਿਆਪਿਮਿਲਾਏ॥
ਅਪਨੇਸੇਵਕਕਉਲਏਪ੍ਰਭੁਲਾਇ॥
ਤਾਕੀਕੀਮਤਿਕਹੀਨਜਾਇ॥੧॥
ਕਰਿਕਿਰਪਾਪੂਰਨਸੁਖਦਾਤੇ॥
ਤੁਮੑਰੀਕ੍ਰਿਪਾਤੇਤੂੰਚਿਤਿਆਵਹਿਆਠਪਹਰਤੇਰੈਰੰਗਿਰਾਤੇ॥੧॥ਰਹਾਉ॥
ਗਾਵਣੁਸੁਨਣੁਸਭੁਤੇਰਾਭਾਣਾ॥
ਹੁਕਮੁਬੂਝੈਸੋਸਾਚਿਸਮਾਣਾ॥
ਜਪਿਜਪਿਜੀਵਹਿਤੇਰਾਨਾਂਉ॥
ਤੁਝਬਿਨੁਦੂਜਾਨਾਹੀਥਾਉ॥੨॥
ਦੁਖਸੁਖਕਰਤੇਹੁਕਮੁਰਜਾਇ॥
ਭਾਣੈਬਖਸਭਾਣੈਦੇਇਸਜਾਇ॥
ਦੁਹਾਂਸਿਰਿਆਂਕਾਕਰਤਾਆਪਿ॥
ਕੁਰਬਾਣੁਜਾਂਈਤੇਰੇਪਰਤਾਪ॥੩॥
ਤੇਰੀਕੀਮਤਿਤੂਹੈਜਾਣਹਿ॥
ਤੂਆਪੇਬੂਝਹਿਸੁਣਿਆਪਿਵਖਾਣਹਿ॥
ਸੇਈਭਗਤਜੋਤੁਧੁਭਾਣੇ॥