ਮਃ੩॥
ਬਾਬੀਹਾਬੇਨਤੀਕਰੇਕਰਿਕਿਰਪਾਦੇਹੁਜੀਅਦਾਨ॥
ਜਲਬਿਨੁਪਿਆਸਨਊਤਰੈਛੁਟਕਿਜਾਂਹਿਮੇਰੇਪ੍ਰਾਨ॥
ਤੂਸੁਖਦਾਤਾਬੇਅੰਤੁਹੈਗੁਣਦਾਤਾਨੇਧਾਨੁ॥
ਨਾਨਕਗੁਰਮੁਖਿਬਖਸਿਲਏਅੰਤਿਬੇਲੀਹੋਇਭਗਵਾਨੁ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਆਪੇਜਗਤੁਉਪਾਇਕੈਗੁਣਅਉਗਣਕਰੇਬੀਚਾਰੁ॥
ਤ੍ਰੈਗੁਣਸਰਬਜੰਜਾਲੁਹੈਨਾਮਿਨਧਰੇਪਿਆਰੁ॥
ਗੁਣਛੋਡਿਅਉਗਣਕਮਾਵਦੇਦਰਗਹਹੋਹਿਖੁਆਰੁ॥
ਜੂਐਜਨਮੁਤਿਨੀਹਾਰਿਆਕਿਤੁਆਏਸੰਸਾਰਿ॥
ਸਚੈਸਬਦਿਮਨੁਮਾਰਿਆਅਹਿਨਿਸਿਨਾਮਿਪਿਆਰਿ॥
ਜਿਨੀਪੁਰਖੀਉਰਿਧਾਰਿਆਸਚਾਅਲਖਅਪਾਰੁ॥
ਤੂਗੁਣਦਾਤਾਨਿਧਾਨੁਹਹਿਅਸੀਅਵਗਣਿਆਰ॥
ਜਿਸੁਬਖਸੇਸੋਪਾਇਸੀਗੁਰਸਬਦੀਵੀਚਾਰੁ॥੧੩॥
ਸਲੋਕਮਃ੫॥
ਰਾਤਿਨਵਿਹਾਵੀਸਾਕਤਾਂਜਿਨੑਾਵਿਸਰੈਨਾਉ॥
ਰਾਤੀਦਿਨਸਸੁਹੇਲੀਆਨਾਨਕਹਰਿਗੁਣਗਾਂਉ॥੧॥
ਮਃ੫॥
ਰਤਨਜਵੇਹਰਮਾਣਕਾਹਭੇਮਣੀਮਥੰਨਿ॥
ਨਾਨਕਜੋਪ੍ਰਭਿਭਾਣਿਆਸਚੈਦਰਿਸੋਹੰਨਿ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਸਚਾਸਤਿਗੁਰੁਸੇਵਿਸਚੁਸਮੑਾਲਿਆ॥
ਅੰਤਿਖਲੋਆਆਇਜਿਸਤਿਗੁਰਅਗੈਘਾਲਿਆ॥
ਪੋਹਿਨਸਕੈਜਮਕਾਲੁਸਚਾਰਖਵਾਲਿਆ॥
ਗੁਰਸਾਖੀਜੋਤਿਜਗਾਇਦੀਵਾਬਾਲਿਆ॥
ਮਨਮੁਖਵਿਣੁਨਾਵੈਕੂੜਿਆਰਫਿਰਹਿਬੇਤਾਲਿਆ॥
ਪਸੂਮਾਣਸਚੰਮਿਪਲੇਟੇਅੰਦਰਹੁਕਾਲਿਆ॥
ਸਭੋਵਰਤੈਸਚੁਸਚੈਸਬਦਿਨਿਹਾਲਿਆ॥
ਨਾਨਕਨਾਮੁਨਿਧਾਨੁਹੈਪੂਰੈਗੁਰਿਦੇਖਾਲਿਆ॥੧੪॥
ਸਲੋਕਮਃ੩॥
ਬਾਬੀਹੈਹੁਕਮੁਪਛਾਣਿਆਗੁਰਕੈਸਹਜਿਸੁਭਾਇ॥
ਮੇਘੁਵਰਸੈਦਇਆਕਰਿਗੂੜੀਛਹਬਰਲਾਇ॥
ਬਾਬੀਹੇਕੂਕਪੁਕਾਰਰਹਿਗਈਸੁਖੁਵਸਿਆਮਨਿਆਇ॥
ਨਾਨਕਸੋਸਾਲਾਹੀਐਜਿਦੇਂਦਾਸਭਨਾਂਜੀਆਰਿਜਕੁਸਮਾਇ॥੧॥
ਮਃ੩॥
ਚਾਤ੍ਰਿਕਤੂਨਜਾਣਹੀਕਿਆਤੁਧੁਵਿਚਿਤਿਖਾਹੈਕਿਤੁਪੀਤੈਤਿਖਜਾਇ॥
ਦੂਜੈਭਾਇਭਰੰਮਿਆਅੰਮ੍ਰਿਤਜਲੁਪਲੈਨਪਾਇ॥
ਨਦਰਿਕਰੇਜੇਆਪਣੀਤਾਂਸਤਿਗੁਰੁਮਿਲੈਸੁਭਾਇ॥
ਨਾਨਕਸਤਿਗੁਰਤੇਅੰਮ੍ਰਿਤਜਲੁਪਾਇਆਸਹਜੇਰਹਿਆਸਮਾਇ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਇਕਿਵਣਖੰਡਿਬੈਸਹਿਜਾਇਸਦੁਨਦੇਵਹੀ॥
ਇਕਿਪਾਲਾਕਕਰੁਭੰਨਿਸੀਤਲੁਜਲੁਹੇਂਵਹੀ॥
ਇਕਿਭਸਮਚੜੑਾਵਹਿਅੰਗਿਮੈਲੁਨਧੋਵਹੀ॥
ਇਕਿਜਟਾਬਿਕਟਬਿਕਰਾਲਕੁਲੁਘਰੁਖੋਵਹੀ॥