ਸਲੋਕਮਃ੧॥
ਪਉਣੈਪਾਣੀਅਗਨੀਜੀਉਤਿਨਕਿਆਖੁਸੀਆਕਿਆਪੀੜ॥
ਧਰਤੀਪਾਤਾਲੀਆਕਾਸੀਇਕਿਦਰਿਰਹਨਿਵਜੀਰ॥
ਇਕਨਾਵਡੀਆਰਜਾਇਕਿਮਰਿਹੋਹਿਜਹੀਰ॥
ਇਕਿਦੇਖਾਹਿਨਿਖੁਟੈਨਾਹੀਇਕਿਸਦਾਫਿਰਹਿਫਕੀਰ॥
ਹੁਕਮੀਸਾਜੇਹੁਕਮੀਢਾਹੇਏਕਚਸੇਮਹਿਲਖ॥
ਸਭੁਕੋਨਥੈਨਥਿਆਬਖਸੇਤੋੜੇਨਥ॥
ਵਰਨਾਚਿਹਨਾਬਾਹਰਾਲੇਖੇਬਾਝੁਅਲਖੁ॥
ਕਿਉਕਥੀਐਕਿਉਆਖੀਐਜਾਪੈਸਚੋਸਚੁ॥
ਕਰਣਾਕਥਨਾਕਾਰਸਭਨਾਨਕਆਪਿਅਕਥੁ॥
ਅਕਥਕੀਕਥਾਸੁਣੇਇ॥
ਰਿਧਿਬੁਧਿਸਿਧਿਗਿਆਨੁਸਦਾਸੁਖੁਹੋਇ॥੧॥
ਮਃ੧॥
ਅਜਰੁਜਰੈਤਨਉਕੁਲਬੰਧੁ॥
ਪੂਜੈਪ੍ਰਾਣਹੋਵੈਥਿਰੁਕੰਧੁ॥
ਕਹਾਂਤੇਆਇਆਕਹਾਂਏਹੁਜਾਣੁ॥
ਜੀਵਤਮਰਤਰਹੈਪਰਵਾਣੁ॥
ਹੁਕਮੈਬੂਝੈਤਤੁਪਛਾਣੈ॥
ਇਹੁਪਰਸਾਦੁਗੁਰੂਤੇਜਾਣੈ॥
ਹੋਂਦਾਫੜੀਅਗੁਨਾਨਕਜਾਣੁ॥
ਨਾਹਉਨਾਮੈਜੂਨੀਪਾਣੁ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਪੜੑੀਐਨਾਮੁਸਾਲਾਹਹੋਰਿਬੁਧਂੀਮਿਥਿਆ॥
ਬਿਨੁਸਚੇਵਾਪਾਰਜਨਮੁਬਿਰਥਿਆ॥
ਅੰਤੁਨਪਾਰਾਵਾਰੁਨਕਿਨਹੀਪਾਇਆ॥
ਸਭੁਜਗੁਗਰਬਿਗੁਬਾਰੁਤਿਨਸਚੁਨਭਾਇਆ॥
ਚਲੇਨਾਮੁਵਿਸਾਰਿਤਾਵਣਿਤਤਿਆ॥
ਬਲਦੀਅੰਦਰਿਤੇਲੁਦੁਬਿਧਾਘਤਿਆ॥
ਆਇਆਉਠੀਖੇਲੁਫਿਰੈਉਵਤਿਆ॥
ਨਾਨਕਸਚੈਮੇਲੁਸਚੈਰਤਿਆ॥੨੪॥
ਸਲੋਕਮਃ੧॥
ਪਹਿਲਾਂਮਾਸਹੁਨਿੰਮਿਆਮਾਸੈਅੰਦਰਿਵਾਸੁ॥
ਜੀਉਪਾਇਮਾਸੁਮੁਹਿਮਿਲਿਆਹਡੁਚੰਮੁਤਨੁਮਾਸੁ॥
ਮਾਸਹੁਬਾਹਰਿਕਢਿਆਮੰਮਾਮਾਸੁਗਿਰਾਸੁ॥
ਮੁਹੁਮਾਸੈਕਾਜੀਭਮਾਸੈਕੀਮਾਸੈਅੰਦਰਿਸਾਸੁ॥
ਵਡਾਹੋਆਵੀਆਹਿਆਘਰਿਲੈਆਇਆਮਾਸੁ॥
ਮਾਸਹੁਹੀਮਾਸੁਊਪਜੈਮਾਸਹੁਸਭੋਸਾਕੁ॥
ਸਤਿਗੁਰਿਮਿਲਿਐਹੁਕਮੁਬੁਝੀਐਤਾਂਕੋਆਵੈਰਾਸਿ॥
ਆਪਿਛੁਟੇਨਹਛੂਟੀਐਨਾਨਕਬਚਨਿਬਿਣਾਸੁ॥੧॥
ਮਃ੧॥
ਮਾਸੁਮਾਸੁਕਰਿਮੂਰਖੁਝਗੜੇਗਿਆਨੁਧਿਆਨੁਨਹੀਜਾਣੈ॥
ਕਉਣੁਮਾਸੁਕਉਣੁਸਾਗੁਕਹਾਵੈਕਿਸੁਮਹਿਪਾਪਸਮਾਣੇ॥
ਗੈਂਡਾਮਾਰਿਹੋਮਜਗਕੀਏਦੇਵਤਿਆਕੀਬਾਣੇ॥
ਮਾਸੁਛੋਡਿਬੈਸਿਨਕੁਪਕੜਹਿਰਾਤੀਮਾਣਸਖਾਣੇ॥
ਫੜੁਕਰਿਲੋਕਾਂਨੋਦਿਖਲਾਵਹਿਗਿਆਨੁਧਿਆਨੁਨਹੀਸੂਝੈ॥
ਨਾਨਕਅੰਧੇਸਿਉਕਿਆਕਹੀਐਕਹੈਨਕਹਿਆਬੂਝੈ॥
ਅੰਧਾਸੋਇਜਿਅੰਧੁਕਮਾਵੈਤਿਸੁਰਿਦੈਸਿਲੋਚਨਨਾਹੀ॥
ਮਾਤਪਿਤਾਕੀਰਕਤੁਨਿਪੰਨੇਮਛੀਮਾਸੁਨਖਾਂਹੀ॥