ਸਚੈਸਬਦਿਨੀਸਾਣਿਠਾਕਨਪਾਈਐ॥
ਸਚੁਸੁਣਿਬੁਝਿਵਖਾਣਿਮਹਲਿਬੁਲਾਈਐ॥੧੮॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੧॥
ਪਹਿਰਾਅਗਨਿਹਿਵੈਘਰੁਬਾਧਾਭੋਜਨੁਸਾਰੁਕਰਾਈ॥
ਸਗਲੇਦੂਖਪਾਣੀਕਰਿਪੀਵਾਧਰਤੀਹਾਕਚਲਾਈ॥
ਧਰਿਤਾਰਾਜੀਅੰਬਰੁਤੋਲੀਪਿਛੈਟੰਕੁਚੜਾਈ॥
ਏਵਡੁਵਧਾਮਾਵਾਨਾਹੀਸਭਸੈਨਥਿਚਲਾਈ॥
ਏਤਾਤਾਣੁਹੋਵੈਮਨਅੰਦਰਿਕਰੀਭਿਆਖਿਕਰਾਈ॥
ਜੇਵਡੁਸਾਹਿਬੁਤੇਵਡਦਾਤੀਦੇਦੇਕਰੇਰਜਾਈ॥
ਨਾਨਕਨਦਰਿਕਰੇਜਿਸੁਉਪਰਿਸਚਿਨਾਮਿਵਡਿਆਈ॥੧॥
ਮਃ੨॥
ਆਖਣੁਆਖਿਨਰਜਿਆਸੁਨਣਿਨਰਜੇਕੰਨ॥
ਅਖੀਦੇਖਿਨਰਜੀਆਗੁਣਗਾਹਕਇਕਵੰਨ॥
ਭੁਖਿਆਭੁਖਨਉਤਰੈਗਲੀਭੁਖਨਜਾਇ॥
ਨਾਨਕਭੁਖਾਤਾਰਜੈਜਾਗੁਣਕਹਿਗੁਣੀਸਮਾਇ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਵਿਣੁਸਚੇਸਭੁਕੂੜੁਕੂੜੁਕਮਾਈਐ॥
ਵਿਣੁਸਚੇਕੂੜਿਆਰੁਬੰਨਿਚਲਾਈਐ॥
ਵਿਣੁਸਚੇਤਨੁਛਾਰੁਛਾਰੁਰਲਾਈਐ॥
ਵਿਣੁਸਚੇਸਭਭੁਖਜਿਪੈਝੈਖਾਈਐ॥
ਵਿਣੁਸਚੇਦਰਬਾਰੁਕੂੜਿਨਪਾਈਐ॥
ਕੂੜੈਲਾਲਚਿਲਗਿਮਹਲੁਖੁਆਈਐ॥
ਸਭੁਜਗੁਠਗਿਓਠਗਿਆਈਐਜਾਈਐ॥
ਤਨਮਹਿਤ੍ਰਿਸਨਾਅਗਿਸਬਦਿਬੁਝਾਈਐ॥੧੯॥
ਸਲੋਕਮਃ੧॥
ਨਾਨਕਗੁਰੁਸੰਤੋਖੁਰੁਖੁਧਰਮੁਫੁਲੁਫਲਗਿਆਨੁ॥
ਰਸਿਰਸਿਆਹਰਿਆਸਦਾਪਕੈਕਰਮਿਧਿਆਨਿ॥
ਪਤਿਕੇਸਾਦਖਾਦਾਲਹੈਦਾਨਾਕੈਸਿਰਿਦਾਨੁ॥੧॥
ਮਃ੧॥
ਸੁਇਨੇਕਾਬਿਰਖੁਪਤਪਰਵਾਲਾਫੁਲਜਵੇਹਰਲਾਲ॥
ਤਿਤੁਫਲਰਤਨਲਗਹਿਮੁਖਿਭਾਖਿਤਹਿਰਦੈਰਿਦੈਨਿਹਾਲੁ॥
ਨਾਨਕਕਰਮੁਹੋਵੈਮੁਖਿਮਸਤਕਿਲਿਖਿਆਹੋਵੈਲੇਖੁ॥
ਅਠਿਸਠਿਤੀਰਥਗੁਰਕੀਚਰਣੀਪੂਜੈਸਦਾਵਿਸੇਖੁ॥
ਹੰਸੁਹੇਤੁਲੋਭੁਕੋਪੁਚਾਰੇਨਦੀਆਅਗਿ॥
ਪਵਹਿਦਝਹਿਨਾਨਕਾਤਰੀਐਕਰਮੀਲਗਿ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਜੀਵਦਿਆਮਰੁਮਾਰਿਨਪਛੋਤਾਈਐ॥
ਝੂਠਾਇਹੁਸੰਸਾਰੁਕਿਨਿਸਮਝਾਈਐ॥
ਸਚਿਨਧਰੇਪਿਆਰੁਧੰਧੈਧਾਈਐ॥
ਕਾਲੁਬੁਰਾਖੈਕਾਲੁਸਿਰਿਦੁਨੀਆਈਐ॥
ਹੁਕਮੀਸਿਰਿਜੰਦਾਰੁਮਾਰੇਦਾਈਐ॥
ਆਪੇਦੇਇਪਿਆਰੁਮੰਨਿਵਸਾਈਐ॥
ਮੁਹਤੁਨਚਸਾਵਿਲੰਮੁਭਰੀਐਪਾਈਐ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਬੁਝਿਸਚਿਸਮਾਈਐ॥੨੦॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੧॥
ਤੁਮੀਤੁਮਾਵਿਸੁਅਕੁਧਤੂਰਾਨਿਮੁਫਲੁ॥
ਮਨਿਮੁਖਿਵਸਹਿਤਿਸੁਜਿਸੁਤੂੰਚਿਤਿਨਆਵਹੀ॥
ਨਾਨਕਕਹੀਐਕਿਸੁਹੰਢਨਿਕਰਮਾਬਾਹਰੇ॥੧॥
ਮਃ੧॥
ਮਤਿਪੰਖੇਰੂਕਿਰਤੁਸਾਥਿਕਬਉਤਮਕਬਨੀਚ॥