ਨਾਨਾਰੂਪਜਿਉਸ੍ਵਾਗੀਦਿਖਾਵੈ॥
ਜਿਉਪ੍ਰਭਭਾਵੈਤਿਵੈਨਚਾਵੈ॥
ਜੋਤਿਸੁਭਾਵੈਸੋਈਹੋਇ॥
ਨਾਨਕਦੂਜਾਅਵਰੁਨਕੋਇ॥੭॥
ਕਬਹੂਸਾਧਸੰਗਤਿਇਹੁਪਾਵੈ॥
ਉਸੁਅਸਥਾਨਤੇਬਹੁਰਿਨਆਵੈ॥
ਅੰਤਰਿਹੋਇਗਿਆਨਪਰਗਾਸੁ॥
ਉਸੁਅਸਥਾਨਕਾਨਹੀਬਿਨਾਸੁ॥
ਮਨਤਨਨਾਮਿਰਤੇਇਕਰੰਗਿ॥
ਸਦਾਬਸਹਿਪਾਰਬ੍ਰਹਮਕੈਸੰਗਿ॥
ਜਿਉਜਲਮਹਿਜਲੁਆਇਖਟਾਨਾ॥
ਤਿਉਜੋਤੀਸੰਗਿਜੋਤਿਸਮਾਨਾ॥
ਮਿਟਿਗਏਗਵਨਪਾਏਬਿਸ੍ਰਾਮ॥
ਨਾਨਕਪ੍ਰਭਕੈਸਦਕੁਰਬਾਨ॥੮॥੧੧॥
ਸਲੋਕੁ॥
ਸੁਖੀਬਸੈਮਸਕੀਨੀਆਆਪੁਨਿਵਾਰਿਤਲੇ॥
ਬਡੇਬਡੇਅਹੰਕਾਰੀਆਨਾਨਕਗਰਬਿਗਲੇ॥੧॥
ਅਸਟਪਦੀ॥
ਜਿਸਕੈਅੰਤਰਿਰਾਜਅਭਿਮਾਨੁ॥
ਸੋਨਰਕਪਾਤੀਹੋਵਤਸੁਆਨੁ॥
ਜੋਜਾਨੈਮੈਜੋਬਨਵੰਤੁ॥
ਸੋਹੋਵਤਬਿਸਟਾਕਾਜੰਤੁ॥
ਆਪਸਕਉਕਰਮਵੰਤੁਕਹਾਵੈ॥
ਜਨਮਿਮਰੈਬਹੁਜੋਨਿਭ੍ਰਮਾਵੈ॥
ਧਨਭੂਮਿਕਾਜੋਕਰੈਗੁਮਾਨੁ॥
ਸੋਮੂਰਖੁਅੰਧਾਅਗਿਆਨੁ॥
ਕਰਿਕਿਰਪਾਜਿਸਕੈਹਿਰਦੈਗਰੀਬੀਬਸਾਵੈ॥
ਨਾਨਕਈਹਾਮੁਕਤੁਆਗੈਸੁਖੁਪਾਵੈ॥੧॥
ਧਨਵੰਤਾਹੋਇਕਰਿਗਰਬਾਵੈ॥
ਤ੍ਰਿਣਸਮਾਨਿਕਛੁਸੰਗਿਨਜਾਵੈ॥
ਬਹੁਲਸਕਰਮਾਨੁਖਊਪਰਿਕਰੇਆਸ॥
ਪਲਭੀਤਰਿਤਾਕਾਹੋਇਬਿਨਾਸੁ॥
ਸਭਤੇਆਪਜਾਨੈਬਲਵੰਤੁ॥
ਖਿਨਮਹਿਹੋਇਜਾਇਭਸਮੰਤੁ॥
ਕਿਸੈਨਬਦੈਆਪਿਅਹੰਕਾਰੀ॥
ਧਰਮਰਾਇਤਿਸੁਕਰੇਖੁਆਰੀ॥
ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿਜਾਕਾਮਿਟੈਅਭਿਮਾਨੁ॥
ਸੋਜਨੁਨਾਨਕਦਰਗਹਪਰਵਾਨੁ॥੨॥
ਕੋਟਿਕਰਮਕਰੈਹਉਧਾਰੇ॥
ਸ੍ਰਮੁਪਾਵੈਸਗਲੇਬਿਰਥਾਰੇ॥
ਅਨਿਕਤਪਸਿਆਕਰੇਅਹੰਕਾਰ॥
ਨਰਕਸੁਰਗਫਿਰਿਫਿਰਿਅਵਤਾਰ॥
ਅਨਿਕਜਤਨਕਰਿਆਤਮਨਹੀਦ੍ਰਵੈ॥
ਹਰਿਦਰਗਹਕਹੁਕੈਸੇਗਵੈ॥
ਆਪਸਕਉਜੋਭਲਾਕਹਾਵੈ॥
ਤਿਸਹਿਭਲਾਈਨਿਕਟਿਨਆਵੈ॥
ਸਰਬਕੀਰੇਨਜਾਕਾਮਨੁਹੋਇ॥
ਕਹੁਨਾਨਕਤਾਕੀਨਿਰਮਲਸੋਇ॥੩॥
ਜਬਲਗੁਜਾਨੈਮੁਝਤੇਕਛੁਹੋਇ॥
ਤਬਇਸਕਉਸੁਖੁਨਾਹੀਕੋਇ॥
ਜਬਇਹਜਾਨੈਮੈਕਿਛੁਕਰਤਾ॥
ਤਬਲਗੁਗਰਭਜੋਨਿਮਹਿਫਿਰਤਾ॥
ਜਬਧਾਰੈਕੋਊਬੈਰੀਮੀਤੁ॥
ਤਬਲਗੁਨਿਹਚਲੁਨਾਹੀਚੀਤੁ॥
ਜਬਲਗੁਮੋਹਮਗਨਸੰਗਿਮਾਇ॥
ਤਬਲਗੁਧਰਮਰਾਇਦੇਇਸਜਾਇ॥
ਪ੍ਰਭਕਿਰਪਾਤੇਬੰਧਨਤੂਟੈ॥
ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿਨਾਨਕਹਉਛੂਟੈ॥੪॥
ਸਹਸਖਟੇਲਖਕਉਉਠਿਧਾਵੈ॥