ਆਂਧੀਪਾਛੇਜੋਜਲੁਬਰਖੈਤਿਹਿਤੇਰਾਜਨੁਭੀਨਾਂ॥
ਕਹਿਕਬੀਰਮਨਿਭਇਆਪ੍ਰਗਾਸਾਉਦੈਭਾਨੁਜਬਚੀਨਾ॥੨॥੪੩॥
ਗਉੜੀਚੇਤੀ॥
ੴਸਤਿਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ॥
ਹਰਿਜਸੁਸੁਨਹਿਨਹਰਿਗੁਨਗਾਵਹਿ॥
ਬਾਤਨਹੀਅਸਮਾਨੁਗਿਰਾਵਹਿ॥੧॥
ਐਸੇਲੋਗਨਸਿਉਕਿਆਕਹੀਐ॥
ਜੋਪ੍ਰਭਕੀਏਭਗਤਿਤੇਬਾਹਜਤਿਨਤੇਸਦਾਡਰਾਨੇਰਹੀਐ॥੧॥ਰਹਾਉ॥
ਆਪਿਨਦੇਹਿਚੁਰੂਭਰਿਪਾਨੀ॥
ਤਿਹਨਿੰਦਹਿਜਿਹਗੰਗਾਆਨੀ॥੨॥
ਬੈਠਤਉਠਤਕੁਟਿਲਤਾਚਾਲਹਿ॥
ਆਪੁਗਏਅਉਰਨਹੂਘਾਲਹਿ॥੩॥
ਛਾਡਿਕੁਚਰਚਾਆਨਨਜਾਨਹਿ॥
ਬ੍ਰਹਮਾਹੂਕੋਕਹਿਓਨਮਾਨਹਿ॥੪॥
ਆਪੁਗਏਅਉਰਨਹੂਖੋਵਹਿ॥
ਆਗਿਲਗਾਇਮੰਦਰਮੈਸੋਵਹਿ॥੫॥
ਅਵਰਨਹਸਤਆਪਹਹਿਕਾਂਨੇ॥
ਤਿਨਕਉਦੇਖਿਕਬੀਰਲਜਾਨੇ॥੬॥੧॥੪੪॥
ਰਾਗੁਗਉੜੀਬੈਰਾਗਣਿ₁ਕਬੀਰਜੀ॥
ੴਸਤਿਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ॥
ਜੀਵਤਪਿਤਰਨਮਾਨੈਕੋਊਮੂਏਂਸਿਰਾਧਕਰਾਹੀ॥
ਪਿਤਰਭੀਬਪੁਰੇਕਹੁਕਿਉਪਾਵਹਿਕਊਆਕੂਕਰਖਾਹੀ॥੧॥
ਮੋਕਉਕੁਸਲੁਬਤਾਵਹੁਕੋਈ॥
ਕੁਸਲੁਕੁਸਲੁਕਰਤੇਜਗੁਬਿਨਸੈਕੁਸਲੁਭੀਕੈਸੇਹੋਈ॥੧॥ਰਹਾਉ॥
ਮਾਟੀਕੇਕਰਿਦੇਵੀਦੇਵਾਤਿਸੁਆਗੈਜੀਉਦੇਹੀ॥
ਐਸੇਪਿਤਰਤੁਮਾਰੇਕਹੀਅਹਿਆਪਨਕਹਿਆਨਲੇਹੀ॥੨॥
ਸਰਜੀਉਕਾਟਹਿਨਿਰਜੀਉਪੂਜਹਿਅੰਤਕਾਲਕਉਭਾਰੀ॥
ਰਾਮਨਾਮਕੀਗਤਿਨਹੀਜਾਨੀਭੈਡੂਬੇਸੰਸਾਰੀ॥੩॥
ਦੇਵੀਦੇਵਾਪੂਜਹਿਡੋਲਹਿਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁਨਹੀਜਾਨਾ॥
ਕਹਤਕਬੀਰਅਕੁਲੁਨਹੀਚੇਤਿਆਬਿਖਿਆਸਿਉਲਪਟਾਨਾ॥੪॥੧॥੪੫॥
ਗਉੜੀ॥
ਜੀਵਤਮਰੈਮਰੈਫੁਨਿਜੀਵੈਐਸੇਸੁੰਨਿਸਮਾਇਆ॥
ਅੰਜਨਮਾਹਿਨਿਰੰਜਨਿਰਹੀਐਬਹੁੜਿਨਭਵਜਲਿਪਾਇਆ॥੧॥
ਮੇਰੇਰਾਮਐਸਾਖੀਰੁਬਿਲੋਈਐ॥
ਗੁਰਮਤਿਮਨੂਆਅਸਥਿਰੁਰਾਖਹੁਇਨਬਿਧਿਅੰਮ੍ਰਿਤੁਪੀਓਈਐ॥੧॥ਰਹਾਉ॥
ਗੁਰਕੈਬਾਣਿਬਜਰਕਲਛੇਦੀਪ੍ਰਗਟਿਆਪਦੁਪਰਗਾਸਾ॥
ਸਕਤਿਅਧੇਰਜੇਵੜੀਭ੍ਰਮੁਚੂਕਾਨਿਹਚਲੁਸਿਵਘਰਿਬਾਸਾ॥੨॥
ਤਿਨਿਬਿਨੁਬਾਣੈਧਨਖੁਚਢਾਈਐਇਹੁਜਗੁਬੇਧਿਆਭਾਈ॥