ਕਾਇਆਮਿਟੀਅੰਧੁਹੈਪਉਣੈਪੁਛਹੁਜਾਇ॥
ਹਉਤਾਮਾਇਆਮੋਹਿਆਫਿਰਿਫਿਰਿਆਵਾਜਾਇ॥
ਨਾਨਕਹੁਕਮੁਨਜਾਤੋਖਸਮਕਾਜਿਰਹਾਸਚਿਸਮਾਇ॥੧॥
ਮਃ੩॥
ਏਕੋਨਿਹਚਲਨਾਮਧਨੁਹੋਰੁਧਨੁਆਵੈਜਾਇ॥
ਇਸੁਧਨਕਉਤਸਕਰੁਜੋਹਿਨਸਕਈਨਾਓਚਕਾਲੈਜਾਇ॥
ਇਹੁਹਰਿਧਨੁਜੀਐਸੇਤੀਰਵਿਰਹਿਆਜੀਐਨਾਲੇਜਾਇ॥
ਪੂਰੇਗੁਰਤੇਪਾਈਐਮਨਮੁਖਿਪਲੈਨਪਾਇ॥
ਧਨੁਵਾਪਾਰੀਨਾਨਕਾਜਿਨੑਾਨਾਮਧਨੁਖਟਿਆਆਇ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਮੇਰਾਸਾਹਿਬੁਅਤਿਵਡਾਸਚੁਗਹਿਰਗੰਭੀਰਾ॥
ਸਭੁਜਗੁਤਿਸਕੈਵਸਿਹੈਸਭੁਤਿਸਕਾਚੀਰਾ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਪਾਈਐਨਿਹਚਲੁਧਨੁਧੀਰਾ॥
ਕਿਰਪਾਤੇਹਰਿਮਨਿਵਸੈਭੇਟੈਗੁਰੁਸੂਰਾ॥
ਗੁਣਵੰਤੀਸਾਲਾਹਿਆਸਦਾਥਿਰੁਨਿਹਚਲੁਹਰਿਪੂਰਾ॥੭॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੩॥
ਧ੍ਰਿਗੁਤਿਨੑਾਦਾਜੀਵਿਆਜੋਹਰਿਸੁਖੁਪਰਹਰਿਤਿਆਗਦੇਦੁਖੁਹਉਮੈਪਾਪਕਮਾਇ॥
ਮਨਮੁਖਅਗਿਆਨੀਮਾਇਆਮੋਹਿਵਿਆਪੇਤਿਨੑਬੂਝਨਕਾਈਪਾਇ॥
ਹਲਤਿਪਲਤਿਓਇਸੁਖੁਨਪਾਵਹਿਅੰਤਿਗਏਪਛੁਤਾਇ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਕੋਨਾਮੁਧਿਆਏਤਿਸੁਹਉਮੈਵਿਚਹੁਜਾਇ॥
ਨਾਨਕਜਿਸੁਪੂਰਬਿਹੋਵੈਲਿਖਿਆਸੋਗੁਰਚਰਣੀਆਇਪਾਇ॥੧॥
ਮਃ੩॥
ਮਨਮੁਖੁਊਧਾਕਉਲੁਹੈਨਾਤਿਸੁਭਗਤਿਨਨਾਉ॥
ਸਕਤੀਅੰਦਰਿਵਰਤਦਾਕੂੜੁਤਿਸਕਾਹੈਉਪਾਉ॥
ਤਿਸਕਾਅੰਦਰੁਚਿਤੁਨਭਿਜਈਮੁਖਿਫੀਕਾਆਲਾਉ॥
ਓਇਧਰਮਿਰਲਾਏਨਾਰਲਨਿੑਓਨਾਅੰਦਰਿਕੂੜੁਸੁਆਉ॥
ਨਾਨਕਕਰਤੈਬਣਤਬਣਾਈਮਨਮੁਖਕੂੜੁਬੋਲਿਬੋਲਿਡੁਬੇਗੁਰਮੁਖਿਤਰੇਜਪਿਹਰਿਨਾਉ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਬਿਨੁਬੂਝੇਵਡਾਫੇਰੁਪਇਆਫਿਰਿਆਵੈਜਾਈ॥
ਸਤਿਗੁਰਕੀਸੇਵਾਨਕੀਤੀਆਅੰਤਿਗਇਆਪਛੁਤਾਈ॥
ਆਪਣੀਕਿਰਪਾਕਰੇਗੁਰੁਪਾਈਐਵਿਚਹੁਆਪੁਗਵਾਈ॥
ਤ੍ਰਿਸਨਾਭੁਖਵਿਚਹੁਉਤਰੈਸੁਖੁਵਸੈਮਨਿਆਈ॥
ਸਦਾਸਦਾਸਾਲਾਹੀਐਹਿਰਦੈਲਿਵਲਾਈ॥੮॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੩॥
ਜਿਸਤਿਗੁਰੁਸੇਵੇਆਪਣਾਤਿਸਨੋਪੂਜੇਸਭੁਕੋਇ॥
ਸਭਨਾਉਪਾਵਾਸਿਰਿਉਪਾਉਹੈਹਰਿਨਾਮੁਪਰਾਪਤਿਹੋਇ॥
ਅੰਤਰਿਸੀਤਲਸਾਤਿਵਸੈਜਪਿਹਿਰਦੈਸਦਾਸੁਖੁਹੋਇ॥
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁਖਾਣਾਅੰਮ੍ਰਿਤੁਪੈਨਣਾਨਾਨਕਨਾਮੁਵਡਾਈਹੋਇ॥੧॥
ਮਃ੩॥
ਏਮਨਗੁਰਕੀਸਿਖਸੁਣਿਹਰਿਪਾਵਹਿਗੁਣੀਨਿਧਾਨੁ॥