ਜਿਨਾਆਪੇਗੁਰਮੁਖਿਦੇਵਡਿਆਈਸੇਜਨਸਚੀਦਰਗਹਜਾਣੇ॥੧੧॥
ਸਲੋਕੁਮਰਦਾਨਾ੧॥
ਕਲਿਕਲਵਾਲੀਕਾਮੁਮਦੁਮਨੂਆਪੀਵਣਹਾਰੁ॥
ਕ੍ਰੋਧਕਟੋਰੀਮੋਹਿਭਰੀਪੀਲਾਵਾਅਹੰਕਾਰੁ॥
ਮਜਲਸਕੂੜੇਲਬਕੀਪੀਪੀਹੋਇਖੁਆਰੁ॥
ਕਰਣੀਲਾਹਣਿਸਤੁਗੁੜੁਸਚੁਸਰਾਕਰਿਸਾਰੁ॥
ਗੁਣਮੰਡੇਕਰਿਸੀਲੁਘਿਉਸਰਮੁਮਾਸੁਆਹਾਰੁ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਪਾਈਐਨਾਨਕਾਖਾਧੈਜਾਹਿਬਿਕਾਰ॥੧॥
ਮਰਦਾਨਾ੧॥
ਕਾਇਆਲਾਹਣਿਆਪੁਮਦੁਮਜਲਸਤ੍ਰਿਸਨਾਧਾਤੁ॥
ਮਨਸਾਕਟੋਰੀਕੂੜਿਭਰੀਪੀਲਾਏਜਮਕਾਲੁ॥
ਇਤੁਮਦਿਪੀਤੈਨਾਨਕਾਬਹੁਤੇਖਟੀਅਹਿਬਿਕਾਰ॥
ਗਿਆਨੁਗੁੜੁਸਾਲਾਹਮੰਡੇਭਉਮਾਸੁਆਹਾਰੁ॥
ਨਾਨਕਇਹੁਭੋਜਨੁਸਚੁਹੈਸਚੁਨਾਮੁਆਧਾਰੁ॥੨॥
ਕਾਂਯਾਂਲਾਹਣਿਆਪੁਮਦੁਅੰਮ੍ਰਿਤਤਿਸਕੀਧਾਰ॥
ਸਤਿਸੰਗਤਿਸਿਉਮੇਲਾਪੁਹੋਇਲਿਵਕਟੋਰੀਅੰਮ੍ਰਿਤਭਰੀਪੀਪੀਕਟਹਿਬਿਕਾਰ॥੩॥
ਪਉੜੀ॥
ਆਪੇਸੁਰਿਨਰਗਣਗੰਧਰਬਾਆਪੇਖਟਦਰਸਨਕੀਬਾਣੀ॥
ਆਪੇਸਿਵਸੰਕਰਮਹੇਸਾਆਪੇਗੁਰਮੁਖਿਅਕਥਕਹਾਣੀ॥
ਆਪੇਜੋਗੀਆਪੇਭੋਗੀਆਪੇਸੰਨਿਆਸੀਫਿਰੈਬਿਬਾਣੀ॥
ਆਪੈਨਾਲਿਗੋਸਟਿਆਪਿਉਪਦੇਸੈਆਪੇਸੁਘੜੁਸਰੂਪੁਸਿਆਣੀ॥
ਆਪਣਾਚੋਜੁਕਰਿਵੇਖੈਆਪੇਆਪੇਸਭਨਾਜੀਆਕਾਹੈਜਾਣੀ॥੧੨॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੩॥
ਏਹਾਸੰਧਿਆਪਰਵਾਣੁਹੈਜਿਤੁਹਰਿਪ੍ਰਭੁਮੇਰਾਚਿਤਿਆਵੈ॥
ਹਰਿਸਿਉਪ੍ਰੀਤਿਊਪਜੈਮਾਇਆਮੋਹੁਜਲਾਵੈ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਦੁਬਿਧਾਮਰੈਮਨੂਆਅਸਥਿਰੁਸੰਧਿਆਕਰੇਵੀਚਾਰੁ॥
ਨਾਨਕਸੰਧਿਆਕਰੈਮਨਮੁਖੀਜੀਉਨਟਿਕੈਮਰਿਜੰਮੈਹੋਇਖੁਆਰੁ॥੧॥
ਮਃ੩॥
ਪ੍ਰਿਉਪ੍ਰਿਉਕਰਤੀਸਭੁਜਗੁਫਿਰੀਮੇਰੀਪਿਆਸਨਜਾਇ॥
ਨਾਨਕਸਤਿਗੁਰਿਮਿਲਿਐਮੇਰੀਪਿਆਸਗਈਪਿਰੁਪਾਇਆਘਰਿਆਇ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਆਪੇਤੰਤੁਪਰਮਤੰਤੁਸਭੁਆਪੇਆਪੇਠਾਕੁਰੁਦਾਸੁਭਇਆ॥
ਆਪੇਦਸਅਠਵਰਨਉਪਾਇਅਨੁਆਪਿਬ੍ਰਹਮੁਆਪਿਰਾਜੁਲਇਆ॥
ਆਪੇਮਾਰੇਆਪੇਛੋਡੈਆਪੇਬਖਸੇਕਰੇਦਇਆ॥
ਆਪਿਅਭੁਲੁਨਭੁਲੈਕਬਹੀਸਭੁਸਚੁਤਪਾਵਸੁਸਚੁਥਿਆ॥
ਆਪੇਜਿਨਾਬੁਝਾਏਗੁਰਮੁਖਿਤਿਨਅੰਦਰਹੁਦੂਜਾਭਰਮੁਗਇਆ॥੧੩॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੫॥
ਹਰਿਨਾਮੁਨਸਿਮਰਹਿਸਾਧਸੰਗਿਤੈਤਨਿਉਡੈਖੇਹ॥
ਜਿਨਿਕੀਤੀਤਿਸੈਨਜਾਣਈਨਾਨਕਫਿਟੁਅਲੂਣੀਦੇਹ॥੧॥