ਜਿਤੁਧਨੋਸਾਲਾਹੇਸੁਸਭੁਕਿਛੁਪਾਵੈਜਿਸਨੋਕਿਰਪਾਨਿਰੰਜਨਕੇਰੀ॥
ਸੋਈਸਾਹੁਸਚਾਵਣਜਾਰਾਜਿਨਿਵਖਰੁਲਦਿਆਹਰਿਨਾਮੁਧਨੁਤੇਰੀ॥
ਸਭਿਤਿਸੈਨੋਸਾਲਾਹਿਹੁਸੰਤਹੁਜਿਨਿਦੂਜੇਭਾਵਕੀਮਾਰਿਵਿਡਾਰੀਢੇਰੀ॥੧੬॥
ਸਲੋਕ॥
ਕਬੀਰਾਮਰਤਾਮਰਤਾਜਗੁਮੁਆਮਰਿਭਿਨਜਾਨੈਕੋਇ॥
ਐਸੀਮਰਨੀਜੋਮਰੈਬਹੁਰਿਨਮਰਨਾਹੋਇ॥੧॥
ਮਃ੩॥
ਕਿਆਜਾਣਾਕਿਵਮਰਹਗੇਕੈਸਾਮਰਣਾਹੋਇ॥
ਜੇਕਰਿਸਾਹਿਬੁਮਨਹੁਨਵੀਸਰੈਤਾਸਹਿਲਾਮਰਣਾਹੋਇ॥
ਮਰਣੈਤੇਜਗਤੁਡਰੈਜੀਵਿਆਲੋੜੈਸਭੁਕੋਇ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਜੀਵਤੁਮਰੈਹੁਕਮੈਬੂਝੈਸੋਇ॥
ਨਾਨਕਐਸੀਮਰਨੀਜੋਮਰੈਤਾਸਦਜੀਵਣੁਹੋਇ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਜਾਆਪਿਕ੍ਰਿਪਾਲੁਹੋਵੈਹਰਿਸੁਆਮੀਤਾਆਪਣਾਂਨਾਉਹਰਿਆਪਿਜਪਾਵੈ॥
ਆਪੇਸਤਿਗੁਰੁਮੇਲਿਸੁਖੁਦੇਵੈਆਪਣਾਂਸੇਵਕੁਆਪਿਹਰਿਭਾਵੈ॥
ਆਪਣਿਆਸੇਵਕਾਕੀਆਪਿਪੈਜਰਖੈਆਪਣਿਆਭਗਤਾਕੀਪੈਰੀਪਾਵੈ॥
ਧਰਮਰਾਇਹੈਹਰਿਕਾਕੀਆਹਰਿਜਨਸੇਵਕਨੇੜਿਨਆਵੈ॥
ਜੋਹਰਿਕਾਪਿਆਰਾਸੋਸਭਨਾਕਾਪਿਆਰਾਹੋਰਕੇਤੀਝਖਿਝਖਿਆਵੈਜਾਵੈ॥੧੭॥
ਸਲੋਕਮਃ੩॥
ਰਾਮੁਰਾਮੁਕਰਤਾਸਭੁਜਗੁਫਿਰੈਰਾਮੁਨਪਾਇਆਜਾਇ॥
ਅਗਮੁਅਗੋਚਰੁਅਤਿਵਡਾਅਤੁਲੁਨਤੁਲਿਆਜਾਇ॥
ਕੀਮਤਿਕਿਨੈਨਪਾਈਆਕਿਤੈਨਲਇਆਜਾਇ॥
ਗੁਰਕੈਸਬਦਿਭੇਦਿਆਇਨਬਿਧਿਵਸਿਆਮਨਿਆਇ॥
ਨਾਨਕਆਪਿਅਮੇਉਹੈਗੁਰਕਿਰਪਾਤੇਰਹਿਆਸਮਾਇ॥
ਆਪੇਮਿਲਿਆਮਿਲਿਰਹਿਆਆਪੇਮਿਲਿਆਆਇ॥੧॥
ਮਃ੩॥
ਏਮਨਇਹੁਧਨੁਨਾਮੁਹੈਜਿਤੁਸਦਾਸਦਾਸੁਖੁਹੋਇ॥
ਤੋਟਾਮੂਲਿਨਆਵਈਲਾਹਾਸਦਹੀਹੋਇ॥
ਖਾਧੈਖਰਚਿਐਤੋਟਿਨਆਵਈਸਦਾਸਦਾਓਹੁਦੇਇ॥
ਸਹਸਾਮੂਲਿਨਹੋਵਈਹਾਣਤਕਦੇਨਹੋਇ॥
ਨਾਨਕਗੁਰਮੁਖਿਪਾਈਐਜਾਕਉਨਦਰਿਕਰੇਇ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਆਪੇਸਭਘਟਅੰਦਰੇਆਪੇਹੀਬਾਹਰਿ॥
ਆਪੇਗੁਪਤੁਵਰਤਦਾਆਪੇਹੀਜਾਹਰਿ॥
ਜੁਗਛਤੀਹਗੁਬਾਰੁਕਰਿਵਰਤਿਆਸੁੰਨਾਹਰਿ॥
ਓਥੈਵੇਦਪੁਰਾਨਨਸਾਸਤਾਆਪੇਹਰਿਨਰਹਰਿ॥
ਬੈਠਾਤਾੜੀਲਾਇਆਪਿਸਭਦੂਹੀਬਾਹਰਿ॥
ਆਪਣੀਮਿਤਿਆਪਿਜਾਣਦਾਆਪੇਹੀਗਉਹਰੁ॥੧੮॥
ਸਲੋਕਮਃ੩॥
ਹਉਮੈਵਿਚਿਜਗਤੁਮੁਆਮਰਦੋਮਰਦਾਜਾਇ॥