ਸੋਸਹੁਸਾਂਤਿਨਦੇਵਈਕਿਆਚਲੈਤਿਸੁਨਾਲਿ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਹਰਿਧਿਆਈਐਅੰਤਰਿਰਖੀਐਉਰਧਾਰਿ॥
ਨਾਨਕਘਰਿਬੈਠਿਆਸਹੁਪਾਇਆਜਾਕਿਰਪਾਕੀਤੀਕਰਤਾਰਿ॥੧॥
ਮਃ੩॥
ਧੰਧਾਧਾਵਤਦਿਨੁਗਇਆਰੈਣਿਗਵਾਈਸੋਇ॥
ਕੂੜੁਬੋਲਿਬਿਖੁਖਾਇਆਮਨਮੁਖਿਚਲਿਆਰੋਇ॥
ਸਿਰੈਉਪਰਿਜਮਡੰਡੁਹੈਦੂਜੈਭਾਇਪਤਿਖੋਇ॥
ਹਰਿਨਾਮੁਕਦੇਨਚੇਤਿਓਫਿਰਿਆਵਣਜਾਣਾਹੋਇ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਹਰਿਮਨਿਵਸੈਜਮਡੰਡੁਨਲਾਗੈਕੋਇ॥
ਨਾਨਕਸਹਜੇਮਿਲਿਰਹੈਕਰਮਿਪਰਾਪਤਿਹੋਇ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਇਕਿਆਪਣੀਸਿਫਤੀਲਾਇਅਨੁਦੇਸਤਿਗੁਰਮਤੀ॥
ਇਕਨਾਨੋਨਾਉਬਖਸਿਓਨੁਅਸਥਿਰੁਹਰਿਸਤੀ॥
ਪਉਣੁਪਾਣੀਬੈਸੰਤਰੋਹੁਕਮਿਕਰਹਿਭਗਤੀ॥
ਏਨਾਨੋਭਉਅਗਲਾਪੂਰੀਬਣਤਬਣਤੀ॥
ਸਭੁਇਕੋਹੁਕਮੁਵਰਤਦਾਮੰਨਿਐਸੁਖੁਪਾਈ॥੩॥
ਸਲੋਕੁ॥
ਕਬੀਰਕਸਉਟੀਰਾਮਕੀਝੂਠਾਟਿਕੈਨਕੋਇ॥
ਰਾਮਕਸਉਟੀਸੋਸਹੈਜੋਮਰਜੀਵਾਹੋਇ॥੧॥
ਮਃ੩॥
ਕਿਉਕਰਿਇਹੁਮਨੁਮਾਰੀਐਕਿਉਕਰਿਮਿਰਤਕੁਹੋਇ॥
ਕਹਿਆਸਬਦੁਨਮਾਨਈਹਉਮੈਛਡੈਨਕੋਇ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਹਉਮੈਛੁਟੈਜੀਵਨਮੁਕਤੁਸੋਹੋਇ॥
ਨਾਨਕਜਿਸਨੋਬਖਸੇਤਿਸੁਮਿਲੈਤਿਸੁਬਿਘਨੁਨਲਾਗੈਕੋਇ॥੨॥
ਮਃ੩॥
ਜੀਵਤਮਰਣਾਸਭੁਕੋਕਹੈਜੀਵਨਮੁਕਤਿਕਿਉਹੋਇ॥
ਭੈਕਾਸੰਜਮੁਜੇਕਰੇਦਾਰੂਭਾਉਲਾਏਇ॥
ਅਨਦਿਨੁਗੁਣਗਾਵੈਸੁਖਸਹਜੇਬਿਖੁਭਵਜਲੁਨਾਮਿਤਰੇਇ॥
ਨਾਨਕਗੁਰਮੁਖਿਪਾਈਐਜਾਕਉਨਦਰਿਕਰੇਇ॥੩॥
ਪਉੜੀ॥
ਦੂਜਾਭਾਉਰਚਾਇਓਨੁਤ੍ਰੈਗੁਣਵਰਤਾਰਾ॥
ਬ੍ਰਹਮਾਬਿਸਨੁਮਹੇਸੁਉਪਾਇਅਨੁਹੁਕਮਿਕਮਾਵਨਿਕਾਰਾ॥
ਪੰਡਿਤਪੜਦੇਜੋਤਕੀਨਾਬੂਝਹਿਬੀਚਾਰਾ॥
ਸਭੁਕਿਛੁਤੇਰਾਖੇਲੁਹੈਸਚੁਸਿਰਜਣਹਾਰਾ॥
ਜਿਸੁਭਾਵੈਤਿਸੁਬਖਸਿਲੈਹਿਸਚਿਸਬਦਿਸਮਾਈ॥੪॥
ਸਲੋਕੁਮਃ੩॥
ਮਨਕਾਝੂਠਾਝੂਠੁਕਮਾਵੈ॥
ਮਾਇਆਨੋਫਿਰੈਤਪਾਸਦਾਵੈ॥
ਭਰਮੇਭੂਲਾਸਭਿਤੀਰਥਗਹੈ॥
ਓਹੁਤਪਾਕੈਸੇਪਰਮਗਤਿਲਹੈ॥
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀਕੋਸਚੁਕਮਾਵੈ॥
ਨਾਨਕਸੋਤਪਾਮੋਖੰਤਰੁਪਾਵੈ॥੧॥
ਮਃ੩॥
ਸੋਤਪਾਜਿਇਹੁਤਪੁਘਾਲੇ॥
ਸਤਿਗੁਰਨੋਮਿਲੈਸਬਦੁਸਮਾਲੇ॥
ਸਤਿਗੁਰਕੀਸੇਵਾਇਹੁਤਪੁਪਰਵਾਣੁ॥
ਨਾਨਕਸੋਤਪਾਦਰਗਹਪਾਵੈਮਾਣੁ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਰਾਤਿਦਿਨਸੁਉਪਾਇਅਨੁਸੰਸਾਰਕੀਵਰਤਣਿ॥