ਪਉੜੀ॥
ਕਾਇਆਅੰਦਰਿਗੜੁਕੋਟੁਹੈਸਭਿਦਿਸੰਤਰਦੇਸਾ॥
ਆਪੇਤਾੜੀਲਾਈਅਨੁਸਭਮਹਿਪਰਵੇਸਾ॥
ਆਪੇਸ੍ਰਿਸਟਿਸਾਜੀਅਨੁਆਪਿਗੁਪਤੁਰਖੇਸਾ॥
ਗੁਰਸੇਵਾਤੇਜਾਣਿਆਸਚੁਪਰਗਟੀਏਸਾ॥
ਸਭੁਕਿਛੁਸਚੋਸਚੁਹੈਗੁਰਿਸੋਝੀਪਾਈ॥੧੬॥
ਸਲੋਕਮਃ੧॥
ਸਾਵਣੁਰਾਤਿਅਹਾੜੁਦਿਹੁਕਾਮੁਕ੍ਰੋਧੁਦੁਇਖੇਤ॥
ਲਬੁਵਤ੍ਰਦਰੋਗੁਬੀਉਹਾਲੀਰਾਹਕੁਹੇਤ॥
ਹਲੁਬੀਚਾਰੁਵਿਕਾਰਮਣਹੁਕਮੀਖਟੇਖਾਇ॥
ਨਾਨਕਲੇਖੈਮੰਗਿਐਅਉਤੁਜਣੇਦਾਜਾਇ॥੧॥
ਮਃ੧॥
ਭਉਭੁਇਪਵਿਤੁਪਾਣੀਸਤੁਸੰਤੋਖੁਬਲੇਦ॥
ਹਲੁਹਲੇਮੀਹਾਲੀਚਿਤੁਚੇਤਾਵਤ੍ਰਵਖਤਸੰਜੋਗੁ॥
ਨਾਉਬੀਜੁਬਖਸੀਸਬੋਹਲਦੁਨੀਆਸਗਲਦਰੋਗ॥
ਨਾਨਕਨਦਰੀਕਰਮੁਹੋਇਜਾਵਹਿਸਗਲਵਿਜੋਗ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਮਨਮੁਖਿਮੋਹੁਗੁਬਾਰੁਹੈਦੂਜੈਭਾਇਬੋਲੈ॥
ਦੂਜੈਭਾਇਸਦਾਦੁਖੁਹੈਨਿਤਨੀਰੁਵਿਰੋਲੈ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਨਾਮੁਧਿਆਈਐਮਥਿਤਤੁਕਢੋਲੈ॥
ਅੰਤਰਿਪਰਗਾਸੁਘਟਿਚਾਨਣਾਹਰਿਲਧਾਟੋਲੈ॥
ਆਪੇਭਰਮਿਭੁਲਾਇਦਾਕਿਛੁਕਹਣੁਨਜਾਈ॥੧੭॥
ਸਲੋਕਮਃ੨॥
ਨਾਨਕਚਿੰਤਾਮਤਿਕਰਹੁਚਿੰਤਾਤਿਸਹੀਹੇਇ॥
ਜਲਮਹਿਜੰਤਉਪਾਇਅਨੁਤਿਨਾਭਿਰੋਜੀਦੇਇ॥
ਓਥੈਹਟੁਨਚਲਈਨਾਕੋਕਿਰਸਕਰੇਇ॥
ਸਉਦਾਮੂਲਿਨਹੋਵਈਨਾਕੋਲਏਨਦੇਇ॥
ਜੀਆਕਾਆਹਾਰੁਜੀਅਖਾਣਾਏਹੁਕਰੇਇ॥
ਵਿਚਿਉਪਾਏਸਾਇਰਾਤਿਨਾਭਿਸਾਰਕਰੇਇ॥
ਨਾਨਕਚਿੰਤਾਮਤਕਰਹੁਚਿੰਤਾਤਿਸਹੀਹੇਇ॥੧॥
ਮਃ੧॥
ਨਾਨਕਇਹੁਜੀਉਮਛੁਲੀਝੀਵਰੁਤ੍ਰਿਸਨਾਕਾਲੁ॥
ਮਨੂਆਅੰਧੁਨਚੇਤਈਪੜੈਅਚਿੰਤਾਜਾਲੁ॥
ਨਾਨਕਚਿਤੁਅਚੇਤੁਹੈਚਿੰਤਾਬਧਾਜਾਇ॥
ਨਦਰਿਕਰੇਜੇਆਪਣੀਤਾਆਪੇਲਏਮਿਲਾਇ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਸੇਜਨਸਾਚੇਸਦਾਸਦਾਜਿਨੀਹਰਿਰਸੁਪੀਤਾ॥
ਗੁਰਮੁਖਿਸਚਾਮਨਿਵਸੈਸਚੁਸਉਦਾਕੀਤਾ॥
ਸਭੁਕਿਛੁਘਰਹੀਮਾਹਿਹੈਵਡਭਾਗੀਲੀਤਾ॥
ਅੰਤਰਿਤ੍ਰਿਸਨਾਮਰਿਗਈਹਰਿਗੁਣਗਾਵੀਤਾ॥
ਆਪੇਮੇਲਿਮਿਲਾਇਅਨੁਆਪੇਦੇਇਬੁਝਾਈ॥੧੮॥
ਸਲੋਕਮਃ੧॥
ਵੇਲਿਪਿੰਞਾਇਆਕਤਿਵੁਣਾਇਆ॥
ਕਟਿਕੁਟਿਕਰਿਖੁੰਬਿਚੜਾਇਆ॥
ਲੋਹਾਵਢੇਦਰਜੀਪਾੜੇਸੂਈਧਾਗਾਸੀਵੈ॥
ਇਉਪਤਿਪਾਟੀਸਿਫਤੀਸੀਪੈਨਾਨਕਜੀਵਤਜੀਵੈ॥
ਹੋਇਪੁਰਾਣਾਕਪੜੁਪਾਟੈਸੂਈਧਾਗਾਗੰਢੈ॥
ਮਾਹੁਪਖੁਕਿਹੁਚਲੈਨਾਹੀਘੜੀਮੁਹਤੁਕਿਛੁਹੰਢੈ॥