ਤਿਥੈਤੂਸਮਰਥੁਜਿਥੈਕੋਇਨਾਹਿ॥
ਓਥੈਤੇਰੀਰਖਅਗਨੀਉਦਰਮਾਹਿ॥
ਸੁਣਿਕੈਜਮਕੇਦੂਤਨਾਇਤੇਰੈਛਡਿਜਾਹਿ॥
ਭਉਜਲੁਬਿਖਮੁਅਸਗਾਹੁਗੁਰਸਬਦੀਪਾਰਿਪਾਹਿ॥
ਜਿਨਕਉਲਗੀਪਿਆਸਅੰਮ੍ਰਿਤੁਸੇਇਖਾਹਿ॥
ਕਲਿਮਹਿਏਹੋਪੁੰਨੁਗੁਣਗੋਵਿੰਦਗਾਹਿ॥
ਸਭਸੈਨੋਕਿਰਪਾਲੁਸਮੑਾਲੇਸਾਹਿਸਾਹਿ॥
ਬਿਰਥਾਕੋਇਨਜਾਇਜਿਆਵੈਤੁਧੁਆਹਿ॥੯॥
ਸਲੋਕਮਃ੫॥
ਦੂਜਾਤਿਸੁਨਬੁਝਾਇਹੁਪਾਰਬ੍ਰਹਮਨਾਮੁਦੇਹੁਆਧਾਰੁ॥
ਅਗਮੁਅਗੋਚਰੁਸਾਹਿਬੋਸਮਰਥੁਸਚੁਦਾਤਾਰੁ॥
ਤੂਨਿਹਚਲੁਨਿਰਵੈਰੁਸਚੁਸਚਾਤੁਧੁਦਰਬਾਰੁ॥
ਕੀਮਤਿਕਹਣੁਨਜਾਈਐਅੰਤੁਨਪਾਰਾਵਾਰੁ॥
ਪ੍ਰਭੁਛੋਡਿਹੋਰੁਜਿਮੰਗਣਾਸਭੁਬਿਖਿਆਰਸਛਾਰੁ॥
ਸੇਸੁਖੀਏਸਚੁਸਾਹਸੇਜਿਨਸਚਾਬਿਉਹਾਰੁ॥
ਜਿਨਾਲਗੀਪ੍ਰੀਤਿਪ੍ਰਭਨਾਮਸਹਜਸੁਖਸਾਰੁ॥
ਨਾਨਕਇਕੁਆਰਾਧੇਸੰਤਨਰੇਣਾਰੁ॥੧॥
ਮਃ੫॥
ਅਨਦਸੂਖਬਿਸ੍ਰਾਮਨਿਤਹਰਿਕਾਕੀਰਤਨੁਗਾਇ॥
ਅਵਰਸਿਆਣਪਛਾਡਿਦੇਹਿਨਾਨਕਉਧਰਸਿਨਾਇ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਨਾਤੂਆਵਹਿਵਸਿਬਹੁਤੁਘਿਣਾਵਣੇ॥
ਨਾਤੂਆਵਹਿਵਸਿਬੇਦਪੜਾਵਣੇ॥
ਨਾਤੂਆਵਹਿਵਸਿਤੀਰਥਿਨਾਈਐ॥
ਨਾਤੂਆਵਹਿਵਸਿਧਰਤੀਧਾਈਐ॥
ਨਾਤੂਆਵਹਿਵਸਿਕਿਤੈਸਿਆਣਪੈ॥
ਨਾਤੂਆਵਹਿਵਸਿਬਹੁਤਾਦਾਨੁਦੇ॥
ਸਭੁਕੋਤੇਰੈਵਸਿਅਗਮਅਗੋਚਰਾ॥
ਤੂਭਗਤਾਕੈਵਸਿਭਗਤਾਤਾਣੁਤੇਰਾ॥੧੦॥
ਸਲੋਕਮਃ੫॥
ਆਪੇਵੈਦੁਆਪਿਨਾਰਾਇਣੁ॥
ਏਹਿਵੈਦਜੀਅਕਾਦੁਖੁਲਾਇਣ॥
ਗੁਰਕਾਸਬਦੁਅੰਮ੍ਰਿਤਰਸੁਖਾਇਣ॥
ਨਾਨਕਜਿਸੁਮਨਿਵਸੈਤਿਸਕੇਸਭਿਦੂਖਮਿਟਾਇਣ॥੧॥
ਮਃ੫॥
ਹੁਕਮਿਉਛਲੈਹੁਕਮੇਰਹੈ॥
ਹੁਕਮੇਦੁਖੁਸੁਖੁਸਮਕਰਿਸਹੈ॥
ਹੁਕਮੇਨਾਮੁਜਪੈਦਿਨੁਰਾਤਿ॥
ਨਾਨਕਜਿਸਨੋਹੋਵੈਦਾਤਿ॥
ਹੁਕਮਿਮਰੈਹੁਕਮੇਹੀਜੀਵੈ॥
ਹੁਕਮੇਨਾਨੑਾਵਡਾਥੀਵੈ॥
ਹੁਕਮੇਸੋਗਹਰਖਆਨੰਦ॥
ਹੁਕਮੇਜਪੈਨਿਰੋਧਰਗੁਰਮੰਤ॥
ਹੁਕਮੇਆਵਣੁਜਾਣੁਰਹਾਏ॥
ਨਾਨਕਜਾਕਉਭਗਤੀਲਾਏ॥੨॥
ਪਉੜੀ॥
ਹਉਤਿਸੁਢਾਢੀਕੁਰਬਾਣੁਜਿਤੇਰਾਸੇਵਦਾਰੁ॥
ਹਉਤਿਸੁਢਾਢੀਬਲਿਹਾਰਜਿਗਾਵੈਗੁਣਅਪਾਰ॥
ਸੋਢਾਢੀਧਨੁਧੰਨੁਜਿਸੁਲੋੜੇਨਿਰੰਕਾਰੁ॥
ਸੋਢਾਢੀਭਾਗਠੁਜਿਸੁਸਚਾਦੁਆਰਬਾਰੁ॥
ਓਹੁਢਾਢੀਤੁਧੁਧਿਆਇਕਲਾਣੇਦਿਨੁਰੈਣਾਰ॥
ਮੰਗੈਅੰਮ੍ਰਿਤਨਾਮੁਨਆਵੈਕਦੇਹਾਰਿ॥
ਕਪੜੁਭੋਜਨੁਸਚੁਰਹਦਾਲਿਵੈਧਾਰ॥
ਸੋਢਾਢੀਗੁਣਵੰਤੁਜਿਸਨੋਪ੍ਰਭਪਿਆਰੁ॥੧੧॥