ਸਲੋਕੁਮਃ੧॥
Shalok, First Mahalaa:
सलोकु मः १ ॥
ਸਹੰਸਰਦਾਨਦੇਇੰਦ੍ਰੁਰੋਆਇਆ॥
(ਗੋਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ) ਹਜ਼ਾਰ (ਭਗਾਂ) ਦਾ ਡੰਨ ਦੇ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰੁਆ ਦਿੱਤਾ;
Branded with a thousand marks of disgrace, Indra cried in shame.
सहंसर दान दे इंद्रु रोआइआ ॥
ਪਰਸਰਾਮੁਰੋਵੈਘਰਿਆਇਆ॥
(ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਬਲ ਖੁਹਾ ਕੇ) ਪਰਸ ਰਾਮ ਘਰ ਆ ਕੇ ਰੋਇਆ।
Paras Raam returned home crying.
परस रामु रोवै घरि आइआ ॥
ਅਜੈਸੁਰੋਵੈਭੀਖਿਆਖਾਇ॥
ਰਾਜਾ ਅਜੈ ਰੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ (ਲਿੱਦ ਦੀ ਦਿੱਤੀ) ਭਿੱਖਿਆ ਖਾਣੀ ਪਈ,
Ajai cried and wept, when he was made to eat the manure he had given, pretending it was charity.
अजै सु रोवै भीखिआ खाइ ॥
ਐਸੀਦਰਗਹਮਿਲੈਸਜਾਇ॥
ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚੋਂ ਅਜੇਹੀ ਹੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
Such is the punishment received in the Court of the Lord.
ऐसी दरगह मिलै सजाइ ॥
ਰੋਵੈਰਾਮੁਨਿਕਾਲਾਭਇਆ॥
ਰਾਮ ਜੀ ਭੀ ਰੋਏ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ (ਜੀ) ਨੂੰ ਦੇਸ-ਨਿਕਾਲਾ ਮਿਲਿਆ,
Rama wept when he was sent into exile,
रोवै रामु निकाला भइआ ॥
ਸੀਤਾਲਖਮਣੁਵਿਛੁੜਿਗਇਆ॥
ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਲਛਮਣ ਵਿਛੁੜੇ।
and separated from Sita and Lakhshman.
सीता लखमणु विछुड़ि गइआ ॥
ਰੋਵੈਦਹਸਿਰੁਲੰਕਗਵਾਇ॥
ਰਾਵਣ ਲੰਕਾ ਗੁਆ ਕੇ ਰੋਇਆ,
The ten-headed Raawan, who stole away Sita with the beat of his tambourine,
रोवै दहसिरु लंक गवाइ ॥
ਜਿਨਿਸੀਤਾਆਦੀਡਉਰੂਵਾਇ॥
ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਧੂ ਬਣ ਕੇ ਸੀਤਾ (ਚੁਰਾ) ਲਿਆਂਦੀ ਸੀ।
wept when he lost Sri Lanka.
जिनि सीता आदी डउरू वाइ ॥
ਰੋਵਹਿਪਾਂਡਵਭਏਮਜੂਰ॥
(ਪੰਜੇ) ਪਾਂਡੋ ਜਦੋਂ (ਵੈਰਾਟ ਰਾਜੇ ਦੇ) ਮਜ਼ੂਰ ਬਣੇ ਤਾਂ ਰੋਏ,
The Paandavas once lived in the Presence of the Lord;
रोवहि पांडव भए मजूर ॥
ਜਿਨਕੈਸੁਆਮੀਰਹਤਹਦੂਰਿ॥
(ਭਾਵੇਂ ਕਿ) ਜਿਨ੍ਹਾਂ (ਪਾਂਡਵਾਂ) ਦੇ ਪਾਸ ਹੀ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ (ਭਾਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੱਖ ਕਰਦੇ ਸਨ)
they were made slaves, and wept.
जिन कै सुआमी रहत हदूरि ॥
ਰੋਵੈਜਨਮੇਜਾਖੁਇਗਇਆ॥
ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਾ ਖੁੰਝ ਗਿਆ, (੧੮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਮਾਰ ਬੈਠਾ, ਪ੍ਰਾਸ਼ਚਿਤ ਵਾਸਤੇ 'ਮਹਾਭਾਰਤ' ਸੁਣਿਆ, ਪਰ ਸ਼ੰਕਾ ਕੀਤਾ, ਇਸ)
Janmayjaa wept, that he had lost his way.
रोवै जनमेजा खुइ गइआ ॥
ਏਕੀਕਾਰਣਿਪਾਪੀਭਇਆ॥
ਇਕ ਗ਼ਲਤੀ ਦੇ ਕਾਰਣ ਪਾਪੀ ਹੀ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ (ਭਾਵ, ਕੋੜ੍ਹ ਨਾਹ ਹਟਿਆ) ਤੇ ਰੋਇਆ।
One mistake, and he became a sinner.
एकी कारणि पापी भइआ ॥
ਰੋਵਹਿਸੇਖਮਸਾਇਕਪੀਰ॥
ਸ਼ੇਖ ਪੀਰ ਆਦਿਕ ਭੀ ਰੋਂਦੇ ਹਨ,
The Shaykhs, Pirs and spiritual teachers weep;
रोवहि सेख मसाइक पीर ॥
ਅੰਤਿਕਾਲਿਮਤੁਲਾਗੈਭੀੜ॥
ਕਿ ਮਤਾਂ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਬਿਪਤਾ ਆ ਪਏ।
at the very last instant, they suffer in agony.
अंति कालि मतु लागै भीड़ ॥
ਰੋਵਹਿਰਾਜੇਕੰਨਪੜਾਇ॥
(ਭਰਥਰੀ ਗੋਪੀਚੰਦ ਆਦਿਕ) ਰਾਜੇ ਜੋਗੀ ਬਣ ਕੇ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,
The kings weep - their ears are cut;
रोवहि राजे कंन पड़ाइ ॥
ਘਰਿਘਰਿਮਾਗਹਿਭੀਖਿਆਜਾਇ॥
ਜਦੋਂ ਘਰ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਭਿੱਖਿਆ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।
they go begging from house to house.
घरि घरि मागहि भीखिआ जाइ ॥
ਰੋਵਹਿਕਿਰਪਨਸੰਚਹਿਧਨੁਜਾਇ॥
ਸ਼ੂਮ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਰੋਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਨ (ਉਹਨਾਂ ਪਾਸੋਂ) ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
The miser weeps; he has to leave behind the wealth he has gathered.
रोवहि किरपन संचहि धनु जाइ ॥
ਪੰਡਿਤਰੋਵਹਿਗਿਆਨੁਗਵਾਇ॥
ਗਿਆਨ ਦੀ ਥੁੜ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪੰਡਿਤ ਭੀ ਖ਼ੁਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
The Pandit, the religious scholar, weeps when his learning is gone.
पंडित रोवहि गिआनु गवाइ ॥
ਬਾਲੀਰੋਵੈਨਾਹਿਭਤਾਰੁ॥
ਇਸਤ੍ਰੀ ਰੋਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ (ਸਿਰ ਤੇ) ਪਤੀ ਨਾਹ ਰਹੇ।
The young woman weeps because she has no husband.
बाली रोवै नाहि भतारु ॥
ਨਾਨਕਦੁਖੀਆਸਭੁਸੰਸਾਰੁ॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੈ।
O Nanak, the whole world is suffering.
नानक दुखीआ सभु संसारु ॥
ਮੰਨੇਨਾਉਸੋਈਜਿਣਿਜਾਇ॥
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਪਤੀਜਦਾ ਹੈ) ਉਹ (ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ) ਜਿੱਤ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
He alone is victorious, who believes in the Lord's Name.
मंने नाउ सोई जिणि जाइ ॥
ਅਉਰੀਕਰਮਨਲੇਖੈਲਾਇ॥੧॥
('ਨਾਮ' ਤੋਂ ਬਿਨਾ) ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੰਮ (ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ ਜਿੱਤਣ ਲਈ) ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ॥੧॥
No other action is of any account. ||1||
अउरी करम न लेखै लाइ ॥१॥
WWW.GURBANI.WORLD