ਮਃ੧॥
First Mahalaa:
मः १ ॥
ਸੋਪਾਖੰਡੀਜਿਕਾਇਆਪਖਾਲੇ॥
(ਅਸਲੀ) ਨਾਸਤਕ ਉਹ ਹੈ ਜੋ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਹਸਤੀ ਨਾਹ ਮੰਨਣ ਦੇ ਥਾਂ) ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਧੋਵੇ (ਭਾਵ, ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਹਸਤੀ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ),
He alone is a Paakhandi, who cleanses his body of filth.
सो पाखंडी जि काइआ पखाले ॥
ਕਾਇਆਕੀਅਗਨਿਬ੍ਰਹਮੁਪਰਜਾਲੇ॥
ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਰੱਬੀ ਜੋਤਿ ਜਗਾਂਦਾ ਹੈ,
The fire of his body illuminates God within.
काइआ की अगनि ब्रहमु परजाले ॥
ਸੁਪਨੈਬਿੰਦੁਨਦੇਈਝਰਣਾ॥
ਸੁਫ਼ਨੇ ਵਿਚ ਭੀ ਵੀਰਜ ਨੂੰ ਡਿੱਗਣ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ (ਭਾਵ, ਸੁਫ਼ਨੇ ਵਿਚ ਭੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਮ-ਵੱਸ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਂਦਾ);
He does not waste his energy in wet dreams.
सुपनै बिंदु न देई झरणा ॥
ਤਿਸੁਪਾਖੰਡੀਜਰਾਨਮਰਣਾ॥
ਉਸ ਨਾਸਤਕ ਨੂੰ (ਭਾਵ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ) ਬੁਢੇਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਪੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ (ਭਾਵ, ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਡਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੋਂਹਦਾ ਨਹੀਂ)।
Such a Paakhandi does not grow old or die.
तिसु पाखंडी जरा न मरणा ॥
ਬੋਲੈਚਰਪਟੁਸਤਿਸਰੂਪੁ॥
ਜੇ ਚਰਪਟ (ਭੀ ਇਸ ਨਾਸਤਕ ਦੀ ਜੁਗਤਿ ਵਰਤ ਕੇ) ਸਤਿ ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਪੇ,
Says Charpat, God is the embodiment of Truth;
बोलै चरपटु सति सरूपु ॥
ਪਰਮਤੰਤਮਹਿਰੇਖਨਰੂਪੁ॥੫॥
ਤਾਂ (ਇਹ ਚਰਪਟ ਭੀ) ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਏ, ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ (ਵੱਖਰਾ) ਰੂਪ ਰੇਖ ਨਾਹ ਰਹਿ ਜਾਏ ॥੫॥
the supreme essence of reality has no shape or form. ||5||
परम तंत महि रेख न रूपु ॥५॥
WWW.GURBANI.WORLD